روز طبیعت و درختکاری در کشورهای مختلف
در جهان معاصر، روزهای متعددی برای گرامیداشت طبیعت و درختکاری وجود دارد که هر یک ریشه در فرهنگ، تاریخ و باورهای خاص کشورهای مختلف دارند. این مناسبتها از جشنهای باستانی با آداب و رسوم نمادین تا رویدادهای ملی و همگانی برای حفاظت از محیط زیست را شامل میشوند. در ادامه به چند نمونه از این جشنها و آیینهای منحصربهفرد آنها در کشورهای مختلف اشاره میشود.
پیوند دیرینه ایرانیان با درخت و طبیعت
در فرهنگ ایران، احترام به طبیعت و درختان سابقهای چند هزار ساله دارد. نقش سرو و درخت زندگی در آثار باستانی، از جمله نقشبرجستههای تختجمشید، نشاندهنده جایگاه ویژه درخت در باورهای ایرانیان است. امروزه نیز این نگاه در دو مناسبت مهم جلوه پیدا میکند؛ روز ملی درختکاری که هر سال در ۱۵ اسفند و همزمان با آغاز هفته منابع طبیعی برگزار میشود و روز طبیعت (سیزدهبدر) که در ۱۳ فروردین، آخرین روز تعطیلات نوروز، مردم را به دامان طبیعت میکشاند. در روز درختکاری، مدارس، سازمانهای دولتی، نهادهای مردمی و خانوادهها با کاشت نهال، بر اهمیت حفظ منابع طبیعی و توسعه فضای سبز تأکید میکنند. سیزدهبدر یکی از کهنترین جشنهای ایرانی و شناختهشدهترین آیینهای طبیعت در جهان است. در این روز، خانوادهها در پارکها، باغها و دشتها گرد هم میآیند و ساعاتی را در دل طبیعت سپری میکنند. یکی از مشهورترین رسوم این روز، گره زدن سبزه نوروزی و سپردن آن به آب روان است که نمادی از آرزو برای خوشبختی، شادکامی و آغاز دوباره زندگی به شمار میرود. در سالهای اخیر نیز حفظ محیط زیست به بخش مهمی از فرهنگ سیزدهبدر تبدیل شده است؛ بسیاری از مردم با جمعآوری زباله، پرهیز از آسیب رساندن به گیاهان و استفاده کمتر از ظروف یکبارمصرف، تلاش میکنند این جشن باستانی را در هماهنگی بیشتر با طبیعت برگزار کنند.
جشن تماشای شکوفههای گیلاس در ژاپن
در ژاپن، اگرچه روز ملی درختکاری به شکل بسیاری از کشورها برگزار نمیشود، اما احترام به طبیعت بخشی جداییناپذیر از فرهنگ این کشور است. هر سال در فصل بهار، شکوفههای گیلاس یا «ساکورا» میلیونها نفر را برای برگزاری آیین هانامی به پارکها و باغها میکشاند. مردم زیر درختان شکوفهدار گرد هم میآیند، غذا میخورند و از زیبایی طبیعت لذت میبرند. این آیین، که قدمتی چند صد ساله دارد، نمادی از ناپایداری زندگی و ارزش لحظههای زیباست. ژاپنیها همچنین به مفهوم «شینرین-یوکو» یا «حمام جنگل» اهمیت زیادی میدهند. در این آیین، افراد با قدم زدن آرام در جنگل و ارتباط آگاهانه با طبیعت، آرامش جسم و ذهن خود را بازیابی میکنند. امروزه این روش از سوی دولت ژاپن نیز به عنوان یکی از شیوههای ارتقای سلامت جسم و روان معرفی شده و بسیاری از جنگلهای کشور مسیرهای ویژهای برای آن دارند. این نگاه نشان میدهد که در فرهنگ ژاپن، طبیعت تنها یک منبع طبیعی نیست، بلکه بخشی از زندگی، سلامت و هویت فرهنگی مردم به شمار میرود.
دانشآموزان چینی در حال کاشت نهال در روز درختکاری
در چین، روز درختکاری هر سال در ۱۲ مارس و به یاد «سون یاتسن»، از پیشگامان توسعه فضای سبز در این کشور، برگزار میشود. این مناسبت از سال ۱۹۷۹ با تصویب قانون ملی درختکاری اهمیت بیشتری یافت و شهروندان را به مشارکت در کاشت و نگهداری درختان تشویق کرد. مدارس، سازمانهای دولتی، شرکتها و گروههای داوطلب در این روز برنامههای گستردهای برای کاشت نهال و آموزش حفاظت از محیط زیست برگزار میکنند. یکی از ویژگیهای جالب روز درختکاری چین، مشارکت خانوادگی در کاشت نهال است. بسیاری از خانوادهها و دانشآموزان با حضور در پارکها و جنگلها، نهالهایی از گونههای بومی میکارند و از این فرصت برای آموزش نسل جوان درباره اهمیت منابع طبیعی استفاده میکنند. در برخی شهرها نیز مردم میتوانند به جای کاشت مستقیم درخت، از طریق برنامههای نگهداری و حفاظت از جنگلها در این حرکت ملی مشارکت کنند؛ اقدامی که نشاندهنده پیوند توسعه شهری با حفاظت از محیط زیست در چین است.
رقص کارما ناچ گرداگرد درخت در جشنواره درختکاری هند
هند هر سال جشن ملی «ونماهوتساوا» را در نخستین هفته ماه ژوئیه برگزار میکند. این جشنواره از سال ۱۹۵۰ با هدف گسترش جنگلها و مقابله با فرسایش خاک آغاز شد و امروزه میلیونها نفر در آن شرکت میکنند. دولت، مدارس، سازمانهای مردمنهاد و جوامع محلی در طول این هفته میلیونها نهال در مناطق شهری و روستایی میکارند و برنامههای آموزشی متعددی درباره اهمیت جنگلها برگزار میشود. در بسیاری از مناطق هند، درختان علاوه بر ارزش زیستمحیطی، جایگاه فرهنگی و مذهبی نیز دارند. برخی جوامع محلی، کاشت نهال را با دعا، موسیقی سنتی و آیینهای بومی همراه میکنند و آن را نمادی از برکت و تداوم زندگی میدانند. در سالهای اخیر نیز بسیاری از خانوادهها، مدارس و سازمانها به مناسبت تولد فرزندان، سالگردها یا رویدادهای مهم، نهال میکارند تا این مناسبتها با حفظ طبیعت پیوند بخورد.
گواهی کاشت درخت در کره جنوبی
در کره جنوبی، روز درختکاری هر سال در ۵ آوریل برگزار میشود. این مناسبت پس از جنگ کره با هدف بازسازی جنگلهای آسیبدیده و ترویج فرهنگ حفاظت از منابع طبیعی اهمیت ویژهای یافت. اگرچه این روز از سال ۲۰۰۶ دیگر تعطیل رسمی نیست، اما همچنان مدارس، سازمانهای دولتی، شرکتها و گروههای داوطلب با برگزاری برنامههای کاشت نهال و آموزشهای محیطزیستی آن را گرامی میدارند. در بسیاری از شهرها، شهروندان در پارکها، کوهستانها و فضاهای عمومی به صورت گروهی در کاشت درختان مشارکت میکنند. در کنار برنامههای درختکاری، مدارس و مراکز آموزشی با برگزاری کارگاهها، نمایشگاهها و فعالیتهای آموزشی، کودکان و نوجوانان را با اهمیت جنگلها، تنوع زیستی و نقش درختان در مقابله با تغییرات اقلیمی آشنا میکنند. در سالهای اخیر نیز برخی سازمانها و شرکتها با اجرای طرحهای نمادین، مانند اهدای گواهی کاشت درخت یا حمایت از پروژههای جنگلکاری، تلاش کردهاند مشارکت شهروندان را در حفاظت از محیط زیست افزایش دهند؛ هرچند این برنامهها جنبه محلی یا سازمانی دارند و از رسوم سنتی روز درختکاری کره جنوبی به شمار نمیروند.
روز طبیعت در ترکیه با حضور پررنگ کودکان
در ترکیه، روز ملی درختکاری هر سال در ۱۱ نوامبر برگزار میشود. این مناسبت از سال ۲۰۱۹ به ابتکار دولت ترکیه رسمیت یافت و با شعار «نفس برای آینده» به یکی از بزرگترین رویدادهای زیستمحیطی کشور تبدیل شد. در این روز، میلیونها نفر از دانشآموزان، خانوادهها، کارکنان دولت و سازمانهای مردمنهاد به طور همزمان در سراسر کشور نهال میکارند. هدف اصلی این برنامه، گسترش جنگلها، مقابله با فرسایش خاک و افزایش آگاهی عمومی نسبت به اهمیت منابع طبیعی است. یکی از ویژگیهای جالب این روز، برگزاری مراسم هماهنگ کاشت نهال در صدها شهر و روستاست. در بسیاری از مناطق، مدارس و دانشگاهها نیز برنامههای آموزشی درباره حفاظت از جنگلها برگزار میکنند و داوطلبان پس از کاشت نهال، مسئولیت نگهداری از آن را بر عهده میگیرند. این مشارکت گسترده، روز ملی درختکاری را به نمادی از مسئولیتپذیری اجتماعی در برابر طبیعت تبدیل کرده است.
عکس قدیمی از جشنواره درخت در اسپانیا
اسپانیا یکی از قدیمیترین سنتهای ثبتشده درختکاری جهان را دارد. اسناد تاریخی نشان میدهد که در سال ۱۵۹۴ در روستای موندونیدو (در منطقه گالیسیا) مراسمی برای کاشت درخت برگزار شده که از نخستین جشنهای مستند درختکاری به شمار میرود. امروزه نیز بسیاری از شهرها و روستاهای اسپانیا در فصل بهار برنامههای کاشت نهال، آموزش محیطزیست و حفاظت از جنگلها را برگزار میکنند.
ازدواج درختان در ایتالیا
در روستای آچتورا در منطقه باسیلیکاتای ایتالیا، یکی از منحصربهفردترین آیینهای سنتی اروپا با نام «ماجو» برگزار میشود؛ جشنی که بسیاری از پژوهشگران آن را دارای ریشههایی پیش از مسیحیت میدانند. شاخصترین ویژگی این مراسم، برگزاری یک «ازدواج نمادین» میان دو درخت است. در این آیین، اهالی روستا به جنگل میروند و یک درخت بلوط بلند و تنومند را به عنوان «داماد» (ماجو) و یک درخت هالی را به عنوان «عروس» انتخاب و به روستا منتقل میکنند. درخت بلوط با گاریهایی که چندین جفت گاو آنها را میکشند حمل میشود و گروههای موسیقی محلی با سازهایی مانند «زامپوگنا» (نوعی نیانبان) و «چیاراملا» (ساز بادی چوبی) این کاروان را همراهی میکنند. پس از رسیدن دو درخت به میدان روستا، آنها با آیینی نمادین به یکدیگر متصل میشوند؛ مراسمی که نماد باروری، تجدید حیات و پیوند انسان با طبیعت است.
سوزاندن گیاهان هرز، روز ملی درختکاری در استرالیا
در استرالیا، «روز ملی درختکاری» در آخرین یکشنبه ماه ژوئیه برگزار میشود و به بزرگترین رویداد داوطلبانه کاشت درخت و احیای طبیعت در این کشور تبدیل شده است. آنچه این روز را متمایز میکند، پیوند آن با فرهنگ و سنتهای بومیان استرالیاست. در بسیاری از مراسم، بهویژه برنامههایی که با مشارکت جوامع بومی برگزار میشود، آیین سنتی «دود کردن» در آغاز مراسم اجرا میشود؛ آیینی که در آن با سوزاندن گیاهان بومی، فضا بهصورت نمادین پاکسازی شده و از سرزمین، مردم و شرکتکنندگان پاسداری معنوی به عمل میآید. این رویداد تعطیل رسمی نیست، اما هر سال بیش از ۳۰۰ هزار داوطلب از سراسر استرالیا در آن شرکت میکنند و با کاشت نهال در پارکها، جنگلها، حاشیه رودخانهها و فضاهای شهری، در احیای زیستگاههای طبیعی، افزایش پوشش گیاهی، جذب کربن و حفاظت از محیط زیست سهیم میشوند.
روز درختکاری در برزیل
در برزیل، «روز درخت» هر سال در ۲۱ سپتامبر، همزمان با آغاز فصل بهار در نیمکره جنوبی، گرامی داشته میشود. بخش عمده جنگلهای آمازون در قلمرو برزیل قرار دارد و به همین دلیل، این روز فرصتی برای افزایش آگاهی عمومی درباره اهمیت حفاظت از جنگلها، تنوع زیستی و منابع طبیعی به شمار میرود. بخش مهمی از برنامههای این مناسبت در مدارس برگزار میشود و دانشآموزان با گونههای بومی درختان، نقش جنگلها در حفظ تعادل اقلیمی و ضرورت حفاظت از محیط زیست آشنا میشوند. علاوه بر برنامههای آموزشی، در بسیاری از شهرها شهرداریها، سازمانهای محیطزیستی، دانشگاهها و گروههای داوطلب با برگزاری مراسم کاشت نهال، پاکسازی فضاهای سبز و کارگاههای آموزشی در این روز مشارکت میکنند. این فعالیتها با هدف ترویج فرهنگ حفاظت از طبیعت و تشویق نسل جوان به مشارکت در حفظ جنگلها و منابع طبیعی برگزار میشود.
روز آراستن درختان در بریتانیا
در بریتانیا، نخستین آخر هفته ماه دسامبر به «روز ملی آراستن درختان» اختصاص دارد. این آیین که در سال ۱۹۹۰ پایهگذاری شد، با الهام از سنتهای کهن احترام به درختان در فرهنگهای مختلف شکل گرفته است. هدف اصلی این رویداد آن است که مردم با آراستن درختان در پارکها، باغهای عمومی، محوطه مدارس و دیگر فضاهای شهری، توجه جامعه را به ارزش درختان و ضرورت حفاظت از آنها جلب کنند. برگزارکنندگان این مراسم بر این باورند که ایجاد یک ارتباط عاطفی با درختان میتواند حس مسئولیتپذیری نسبت به محیط زیست را در میان مردم تقویت کند. مراسم این روز در هر منطقه با توجه به فرهنگ و سلیقه مردم به شیوهای متفاوت برگزار میشود. شرکتکنندگان درختان را با روبانهای رنگی، پارچه، تزئینات دستساز، پیامهای آرزومندانه و دیگر وسایل دوستدار محیط زیست میآرایند. در برخی مناطق نیز این مراسم با اجرای موسیقی محلی، داستانسرایی، شعرخوانی و برنامههای آموزشی همراه است. همچنین مدارس و گروههای محلی با ساخت کاردستیهای سازگار با محیط زیست و برگزاری فعالیتهای آموزشی، کودکان و نوجوانان را با اهمیت درختان و نقش آنها در حفظ تنوع زیستی و سلامت محیط زیست آشنا میکنند.
ثبت نام فرزند بر روی نهال تازه کاشته شده
در برخی مناطق روستایی لهستان، کاشت درخت به مناسبت تولد کودک یکی از سنتهای نمادین خانوادهها به شمار میرود. در این رسم، والدین یا بستگان همزمان با تولد نوزاد، یک یا چند نهال میکارند تا رشد درخت، نمادی از رشد و بالندگی کودک باشد. این سنت علاوه بر تأکید بر پیوند انسان با طبیعت، نسلهای جوان را به مراقبت از محیطزیست و مسئولیتپذیری در قبال منابع طبیعی تشویق میکند. در گذشته، در برخی خانوادههای روستایی، درختانی که همزمان با تولد فرزند کاشته میشدند، پس از سالها به منبعی ارزشمند از چوب تبدیل میشدند و گاهی از آنها برای ساخت خانه، تهیه وسایل زندگی یا کمک به تأمین آینده فرزند استفاده میشد. هرچند این رسم امروزه به شکل گذشته رایج نیست، اما همچنان به عنوان نمادی از آیندهنگری، پایداری و احترام به طبیعت شناخته میشود.
درختکاری فارغالتحصیلی در فیلیپین
در فیلیپین، طرحی با عنوان «میراث فارغالتحصیلی برای محیطزیست» ارائه شده است که بر اساس آن، دانشآموزان و دانشجویان پیش از فارغالتحصیلی باید دستکم ۱۰ درخت بکارند تا سهمی در حفاظت از محیطزیست داشته باشند. هدف این طرح، پرورش نسلی مسئول در قبال طبیعت و گسترش جنگلکاری در کشور است. هرچند این ایده بازتاب گستردهای در رسانههای جهان داشته، اما تاکنون به عنوان یک قانون لازمالاجرا در سراسر فیلیپین به اجرا درنیامده است.
جشن درخت آرژانتین در گذر تاریخ
آرژانتین هر سال ۲۹ اوت را به عنوان «روز درخت» گرامی میدارد. این مناسبت به ابتکار استانیسلائو زبالوس، حقوقدان و اندیشمند آرژانتینی، پیشنهاد شد و از سال ۱۹۰۰ به طور رسمی در تقویم این کشور جای گرفت. هدف از برگزاری این روز، افزایش آگاهی عمومی درباره اهمیت درختان، حفاظت از جنگلها و گسترش فضای سبز است. در این روز، مدارس، شهرداریها و سازمانهای محیطزیستی با برگزاری برنامههای آموزشی و کاشت نهال، مردم را به مشارکت در حفظ طبیعت تشویق میکنند.
جشن پاچاماما در آرژانتین
در آرژانتین، یکی از مهمترین آیینهای مرتبط با طبیعت، جشن «پاچاماما» (مادر زمین) است که هر سال در اول اوت، بهویژه در استانهای شمالغربی مانند خوخوی، سالتا و توکومان برگزار میشود. این جشن ریشه در فرهنگ اقوام بومی آند و تمدن اینکا دارد و در آن، «پاچاماما» به عنوان نماد زمین، باروری و بخشندگی گرامی داشته میشود. مردم باور دارند که زمین سرچشمه زندگی، روزی و سلامت است؛ ازاینرو با برگزاری آیینهای سنتی، از نعمتهای آن سپاسگزاری کرده و برای فراوانی محصولات کشاورزی، بارش مناسب و سالی پربرکت دعا میکنند. اگرچه روز اصلی این آیین اول اوت است، اما در بسیاری از مناطق، مراسم و جشنهای مرتبط تا پایان ماه ادامه دارد. در این روز، خانوادهها و جوامع محلی با گرد هم آمدن در فضای باز، هدایایی مانند ذرت، میوه، نان، نوشیدنیهای سنتی، برگ کوکا و دیگر محصولات کشاورزی را بهصورت نمادین به زمین تقدیم میکنند. این نذورات در گودالی کوچک در خاک قرار داده میشود تا نشانهای از قدردانی و احترام به مادر زمین باشد. در برخی مناطق نیز مردم نوشیدنی سنتی «کانیا با سداب» را برای سلامتی و دوری از بیماری مینوشند و مراسم با موسیقی، رقصهای محلی و گردهماییهای فرهنگی همراه میشود. جشن پاچاماما نمادی از پیوند عمیق انسان با طبیعت و یادآور مسئولیت همگانی در حفاظت از محیط زیست و استفاده پایدار از منابع طبیعی است.
درختانی با لباس راهبان در تایلند
در تایلند، حفاظت از درختان تنها به کاشت نهال محدود نمیشود، بلکه با باورهای مذهبی نیز پیوند خورده است. یکی از شناختهشدهترین آیینهای این کشور، «مراسم تدهین درختان» است. در این مراسم، راهبان بودایی پارچههای زعفرانیرنگ خود را به دور تنه درختان کهنسال میبندند و آنها را بهصورت نمادین همانند یک راهب مقدس معرفی میکنند. این اقدام باعث میشود مردم از قطع این درختان خودداری کنند و با احترام بیشتری از جنگلها محافظت کنند. علاوه بر این آیین، روزهای ملی درختکاری در تایلند نیز با مشارکت گسترده مدارس، نهادهای دولتی و گروههای مردمی برگزار میشود. در این برنامهها، گونههای بومی در مناطق جنگلی و حاشیه رودخانهها کاشته میشوند و آموزشهای مرتبط با حفاظت از منابع طبیعی به کودکان و نوجوانان ارائه میشود. تلفیق باورهای مذهبی با حفاظت از محیط زیست، تایلند را به یکی از نمونههای موفق در استفاده از فرهنگ برای پاسداری از جنگلها تبدیل کرده است.
درخت ماه مه در آلمان
آلمان از سال ۱۹۵۲ هر سال روز درخت (Tag des Baumes) را در ۲۵ آوریل برگزار میکند. در این روز، شهرداریها، مدارس و انجمنهای محیطزیستی با کاشت نهال و اجرای برنامههای آموزشی، اهمیت جنگلها و نقش آنها در زندگی انسان را یادآوری میکنند. بسیاری از شهرها هر سال گونهای خاص از درخت را معرفی کرده و درباره ویژگیهای زیستمحیطی آن اطلاعرسانی میکنند. در کنار این مناسبت، یکی از مشهورترین سنتهای آلمان «درخت ماه مه» (Maibaum) است. در نخستین روز ماه مه، مردم بسیاری از شهرها و روستاها، درختی بلند را با روبانهای رنگارنگ، گل و نشانهای محلی تزئین کرده و در میدان اصلی شهر برپا میکنند. این آیین که با موسیقی، رقص و جشنهای مردمی همراه است، نمادی از فرا رسیدن بهار، سرزندگی و همبستگی اجتماعی به شمار میرود.
درخت بلوط چوبپنبه، نماد جنگلهای پرتغال
در پرتغال، روز درخت در ۲۱ مارس و روز جنگل بومی در ۲۳ نوامبر برگزار میشود. روز درخت همزمان با آغاز بهار، فرصتی برای کاشت نهال، آموزش حفاظت از طبیعت و آشنایی کودکان با اهمیت جنگلهاست. مدارس، شهرداریها و سازمانهای محیطزیستی در این روز برنامههای متنوعی از جمله کاشت گونههای بومی، بازدید از جنگلها و کارگاههای آموزشی برگزار میکنند. روز جنگل بومی نیز با هدف حفاظت از گونههای ارزشمند پرتغال مانند بلوط چوبپنبه، بلوط همیشهسبز و کاج دریایی برگزار میشود. در این مناسبت، پروژههای احیای جنگلهای آسیبدیده، توزیع نهالهای بومی و پاکسازی مناطق طبیعی اجرا میشود تا اهمیت حفظ تنوع زیستی و مدیریت پایدار جنگلها بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.
آمریکا زادگاه روز جهانی درختکاری
ایالات متحده را میتوان زادگاه «روز درختکاری» نوین دانست. این مناسبت نخستین بار در سال ۱۸۷۲ به پیشنهاد «جی. استرلینگ مورتون» در ایالت نبراسکا برگزار شد و مردم در همان روز بیش از یک میلیون اصله درخت کاشتند. امروزه بسیاری از ایالتها روز درخت را در زمانهای متفاوت و متناسب با شرایط آبوهوایی خود برگزار میکنند، اما هدف مشترک همه آنها تشویق مردم به کاشت درخت، حفاظت از جنگلها و گسترش فضای سبز است. در این روز، مدارس، پارکهای ملی، انجمنهای محیطزیستی و شهرداریها برنامههای گستردهای مانند کاشت نهال، توزیع رایگان درخت، آموزش حفاظت از جنگلها و پاکسازی طبیعت برگزار میکنند. بسیاری از خانوادهها نیز با کاشت یک درخت به مناسبت تولد فرزند یا یادبود عزیزان خود، این روز را به شکلی شخصی و ماندگار گرامی میدارند.
آیین احترام به زمین در بولیوی
در بولیوی، جشن پاچاماما یکی از مهمترین آیینهای سنتی مرتبط با طبیعت است. این مراسم که هر سال در ماه اوت برگزار میشود، ریشه در فرهنگ اقوام بومی آند دارد و به احترام «مادر زمین» برپا میشود. مردم باور دارند که زمین موجودی زنده و بخشنده است و باید از آن قدردانی کرد. در این روز، خانوادهها و بزرگان محلی با آماده کردن سفرههای آیینی، خوراکیها، گیاهان معطر و محصولات کشاورزی را بهصورت نمادین به زمین تقدیم میکنند. بسیاری از مردم نیز در کنار این آیین، در کاشت درخت و پاکسازی محیطهای طبیعی مشارکت میکنند تا احترام به طبیعت تنها در حد یک مراسم باقی نماند، بلکه به رفتاری عملی در زندگی روزمره تبدیل شود.
طرح ملی میراث سبز در اتیوپی
اتیوپی در سالهای اخیر با اجرای طرح ملی «میراث سبز» (Green Legacy Initiative) به یکی از شناختهشدهترین کشورهای جهان در زمینه درختکاری تبدیل شده است. هر سال میلیونها شهروند در روزهای مشخصی از فصل بارندگی در کاشت نهال مشارکت میکنند و این کشور چندین بار رکورد کاشت صدها میلیون نهال در یک روز را ثبت کرده است. در این برنامه، کارکنان دولت، دانشآموزان، کشاورزان، نیروهای نظامی و داوطلبان در سراسر کشور همزمان نهال میکارند. هدف این طرح، مقابله با جنگلزدایی، فرسایش خاک، خشکسالی و تغییرات اقلیمی است. مشارکت گسترده مردم باعث شده است که درختکاری در اتیوپی به یک حرکت ملی و نمادی از همبستگی اجتماعی برای حفاظت از محیط زیست تبدیل شود.
متن دیدگاه
محرم در کشورهای مختلف
روز عاشورا
آبپاشی در کشورهای مختلف
آبپاشی
درختکاری در کشورهای مختلف
روز طبیعت
زمستان در کشورهای مختلف
فستیوال زمستانی
یلدا در کشورهای مختلف
یلدا
رمضان در کشورهای مختلف
جشنواره رمضان
هالووین در کشورهای مختلف
فستیوال هالووین
ولنتاین در کشورهای مختلف
ولنتاین